Zanim wybrałam studia, sama zmagałam się z poważnymi problemami z kręgosłupem. Ból i ograniczenia w codziennym funkcjonowaniu sprawiły, że zaczęłam szukać odpowiedzi. Chciałam zrozumieć, co dzieje się z moim ciałem — i przede wszystkim znaleźć sposób, żeby sobie pomóc i „naprawić” swoje plecy.

Z czasem ta potrzeba przerodziła się w decyzję o studiowaniu fizjoterapii.

Dziś wiem, że to doświadczenie nauczyło mnie uważności i cierpliwości. W pracy z pacjentem nie skupiam się wyłącznie na objawie. Szukam przyczyn, analizuję ruch, łączę fakty — bo wiem, jak frustrujące jest leczenie tylko „na chwilę”.

Pracuję głównie z osobami aktywnymi i w wieku pracującym — z tymi, którzy próbują pogodzić siedzący tryb życia z treningiem, z tymi, którzy wracają po kontuzjach, i z tymi, którzy dopiero zaczynają dbać o siebie.

Najważniejsze jest dla mnie to, żebyś wyszedł/a z gabinetu nie tylko z mniejszym bólem, ale też z większym zrozumieniem swojego ciała i poczuciem, że masz na nie realny wpływ.

Bo wiem z własnego doświadczenia, jak wiele zmienia moment, w którym przestajesz walczyć z ciałem — a zaczynasz z nim współpracować.